Rust zacht, lieve Celine 04-12-2017

Celine

Gisteren opende ik Twitter op mijn telefoon en ik schrok me rot. Lieve Celine is er niet meer. Haar vader postte een berichtje op haar Twitteraccount om ons op de hoogte te stellen. Het bericht kwam niet heel onverwacht, maar voor dit bericht had ik nog hoop. Hoop op een mooi leven voor Celine, met alle hulp die ze verdiende te krijgen. Vandaag wijd ik mijn blogpost aan deze bijzondere, mooie, talentvolle jonge vrouw en schrijfster, omdat zij ondanks haar psychische klachten altijd voor anderen klaarstond en aan anderen dacht. Ook op de momenten dat ze het achteraf zelf zo zwaar heeft gehad.

Over Celine

Celine was pas 20, maar probeerde alles uit het leven te halen dat eruit te halen viel. Ze was de blogger achter RachelCeline.com en de schrijfster van Diagnose te ver en Diagnose vervolgd. In deze boeken vertelde ze over haar leven, maar de lezer vroeg zich telkens af of de boeken thrillers waren. Na haar verhuizing naar Maastricht raakte ze in een psychose en moest ze weer terug bij haar ouders gaan wonen. De liefde voor Maastricht bleef.

Celine was een vechter. Ze wilde zo graag beter worden en zo graag rust. Ze was niet bang om ergens om hulp te vragen. Afgelopen week kreeg ik nog een berichtje van haar, waarin ze vroeg hoe het nu met mij ging en dat ze me miste. Ze vertelde dat ze een moeilijk traject zou gaan starten, maar dat alles ongetwijfeld goed zou komen. Ik zat in de trein en had niet zoveel tijd en batterij over op mijn telefoon om een goed gesprek met haar aan te gaan en ik dacht dat ik haar later wel zou spreken.

Op mijn verjaardag kreeg ik nog een berichtje van haar met felicitaties, terwijl achteraf bleek dat ze het toen ook ontzettend moeilijk had en al beslissingen aan het maken was over haar overlijden en uitvaart. Dat is wie Celine was. Een lief mooi mens, dat aan anderen dacht.

Ik vind het zo ontzettend jammer dat zo’n mooi mens niet meer op deze wereld is. Maar ik begrijp het…

‘Als leven overleven wordt en alle hoop verdwijnt, weet dan lieve jij, dat er bij mij, voor altijd een lichtje schijnt ✨

Rachel Celine Wezenberg
14-01-1997 – 04-12-17

Dag lieve Celine

Dag lieverd. We gaan jou en al je positiviteit ontzettend missen. Op Twitter heb je voor verbinding gezorgd en je wordt massaal herdacht door al die mensen waar jij een lichtje voor was. Vergeten doen we je nooit.

 


13 thoughts on “Rust zacht, lieve Celine 04-12-2017

  1. Zo lief van jou en zo mooi geschreven Tamara. Door Celine ben ik jouw blog gaan lezen. Voor mij was zij de inspiratie voor mijn blog, helaas nu even geen inspiratie. Zo jammer om zo’n mooi en lief persoon te missen. Rust zacht lieve Celine en je zal altijd in ons hart blijven.

  2. Ik kende haar niet bij leven maar sinds afgelopen dagen pas….en dat is heel erg raar want afgelopen maandag is ze overleden, toch? en afgelopen maandag is hier bij ons iemand voor de trein gesprongen, en nu blijkt dat zij hier heel dicht in de buurt woonde. Ik mag hopen dat ik het mis heb. Want zo’n einde wens je niemand.

  3. Ook ik heb een brok in mijn keel. Ik heb weleens een reactie van Celine ontvangen, maar kende nog niet haar hele verhaal. Maar ik ben er echt stil van! Wat heftig om te horen wat zij heeft moeten doormaken, maar ook wat mooi om te horen hoe ze in haar leven heel veel voor anderen heeft kunnen betekenen. Heel veel sterkte voor haar nabestaanden! Rust zacht, Celine!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge